Historia
100 lat doskonałości
Tradycja stosowania innowacyjnych rozwiązań, przywództwa technologicznego, oddania klientowi, pracownikom oraz udziałowcom wywodzi się z wizji założyciela Lincoln Electric, John’a C. Lincoln’a oraz jego brata, Jamsa’s F. Lincolna.
1895- założenie przez John’a Lincoln’a przedsiębiorstwa Lincoln Electric Company, z kapitałem początkowym w wysokości $ 200. Produkowało ono silniki elektryczne własnej konstrukcji.
1900-1919- w 1907 młodszy brat John’a, James F. Lincoln zaczyna pracę w firmie jako sprzedawca. W międzyczasie następuje rozwój linii produkcyjnej o produkcję ładowaczy do pojazdów elektrycznych. Pierwszy zestaw spawalniczy został wyprodukowany przez braci Lincoln w 1909 r. W 1911 Lincoln Electric wprowadził na rynek pierwszą na świecie przenośną spawarkę o zmiennym napięciu.
W 1914 w celu skoncentrowania się na działalności naukowej, John C. przekazał przedsiębiorstwo Jamesowi F. . James wprowadził wynagrodzenie akordowe i założył Pracowniczą Radę Doradczą, składającą się z przedstawicieli wybieranych z każdego działu przedsiębiorstwa, obradującą od tego czasu co dwa tygodnie. Od 1915 pracownicy firmy zostali objęci grupowym ubezpieczeniem na życie, co było niezwykle nowoczesnym ruchem w tamtych czasach.
W 1916, Lincoln Electric Company of Canada (Kanada) zajęło się dystrybucją produktów wytwarzanych w Stanach Zjednoczonych. W roku następnym założono szkołę spawania Lincoln Electric. Szkoła ta wykształciła ponad 100 000 osób od 1917 r.
1920-1939- w 1922 pierwszy raz produkcja spawarek przewyższyła produkcję silników. W 1927 Lincoln wprowadził na rynek elektrodę otuloną Fleetweld 5, dzięki której spoiny miały większą od 20 do 50% wytrzymałośći i o 100% plastyczność niż spoiny uzyskane za pomocą elektrod nieotulonych
W 1923 pracownicy Lincoln Electric byli pierwszymi, którzy otrzymali wynagrodzenie za urlop. W 1925 pracownicy zostali, również jako pierwsi, objęci programem przejęcia części akcji przedsiębiorstwa. W 1934 otrzymali oni pierwszą roczną premię motywacyjną. Podczas gdy w czasach Wielkiego Kryzysu przeciętne wynagrodzenie pracownika Lincolna wzrosło dwukrotnie, cena elektrod, która w 1929r. wynosiła $0.16/lb, spadła do poziomu $0.06/lb w 1942r.
Po 12 latach pracy nad idealną spoiną, John Lincoln opatentował nowy skład topnika, który zapewnił spoinie niemal te same właściwości jak ma materiał podstawowy.
Pierwszy raz opublikowany w 1933, Podręcznik Procedur Spawania Łukowego ma dzisiaj swoją 13 edycję i do tej pory sprzedano ponad dwa miliony egzemplarzy. W 1936 r. została utworzona Fundacja Spawania Łukowego im. James’a F. Lincoln’a, będąca organizają edukacyjną typu nonprofit, dedykowaną zaawansowanemu technologicznie spawaniu łukowemu jako najważniejszemu procesowi łączenia materiałów. W tym samym roku młody sprzedawca- William I. Miskoe został wysłany, aby założyć The Lincoln Electric Company Pty. Ltd. w Australii.
1940-1949- II wojna światowa spowodowała gwałtowny rozwój Lincoln Electric, kiedy to powstał nowy rynek dla produktów spawalniczych: spawane kadłuby statków. Z powodu powołania do armii wielu pracowników firma pierwszy raz zatrudniła dużą liczbę kobiet i mniejszości rasowych. Aby sprostać wymaganiom wojennym produkcja silników została zawieszona na rzecz produktów spawalniczych.
1950-1969- w 1951 r. Lincoln otworzył nowoczesny zakład w Euclid, Ohio, USA. W 1953 r. zastał założony Lincoln Electric France SA z siedzibą w Rouen, Francja. Głównymi innowacjami lat 50-tych były nisko-wodorowe elektrody MMA Jetweld oraz druty samoosłonowe Innershield.
James F. Lincoln dalej pracował nad zarządzaniem motywacyjnym, dodając przelicznik kosztów życia, formalny wskaźnik kwalifikacyjny oraz gwarancje stałości zatrudnienia. W 1959 r. zmarł John C. Lincoln.
W latach 60-tych powrócono do produkcji silników, wprowadzając nowy model posiadający wytłaczaną aluminiową obudowę i automatycznie nawijanie uzwojenia statora. W 1965 r. zmarł James F. Lincoln.
1970-1989- w 1972 wraz z objęciem stanowiska prezesa firmy przez George’a E. Willis’a oraz Williama Irrgang’a jako przewodniczącego, Lincoln Electric wkroczył w nową erę profesjonalnego zarządzania. W 1977 r. otworzono zakład w Mentor, Ohio, USA, produkujący materiały spawalnicze na rynek lokalny.
Początek lat 80-tych był trudny dla Lincolna, w odpowiedzi na wzrost inflacji, kosztów energii i recesji w USA, sprzedaż w Lincolnie spadła o 40%. Mimo to Lincoln nie zrezygnował w polityki gwarancji zatrudnienia i żaden pracownik Lincolna nie został pozbawiony pracy.
1990- 1995- w 1991 nastąpił rozwój i renowacja Centrum Szkoleniowego oraz skonsolidowano i przeorganizowano działalność zagraniczną. W 1993 podczas globalnej reorganizacji nastąpił rekordowy wzrost produkcji i sprzedaży w USA, kolejne rekordy odnotowywane od tamtej pory, co kwartał. W roku 1994 zatrudniono ponad 600 pracowników. 8 czerwca 1995 r. w setną rocznicę działalności, aby uczcić Dzień John’a C. Lincolna otworzono najnowocześniejszą produkcję silników. W tym roku sprzedaż Lincolna osiągnęła miliard dolarów
1996-wielomilionowa ekspansja i nacisk na badania i rozwój zostały zaaprobowane przez radę nadzorczą. Nastąpiło przejęcie fabryki Electronic Welding Systems (EWS) we Włoszech, zaplanowano stworzenie spółki typu joint-venture w Chinach oraz w Jakardzie, Indonezja.
Rok 1998 był rokiem dalszej ekspansji, przejmowania i rozwoju produktów. Lincoln Electric otworzył produkcję elektrod w Szanghaju w Chinach, przejął lidera w projektowaniu i instalacji systemów do spawania rur, fabrykę Uhrhan & Schwill w Essen w Niemczech, wzmocnił swoją pozycję w drutach aluminiowych poprzez przejęcie kanadyjskiej firmy Indalco, zakupił 50% akcji najważniejszego tureckiego producenta materiałów spawalniczych, firmy AS Kaynak oraz otworzył centrum dystrybucji w Johanesburgu, RPA.
W 1998 r. wachlarz oferowanych produktów powiększył się o 23 nowe wyroby i usługi, włączając w to pierwszy w branży system komunikacji ArcLink™.
W roku tym Lincoln wypłacił sześćdziesiątą piątą premię dla pracowników oraz piąty raz z rządu osiągnął rekordowe wyniki finansowe. Poparto również utworzenie holdingu: Lincoln Electric Holdings, Inc.
1999- w styczniu Lincoln wraz z dystrybutorem założyli spółkę joint-venture na Filipinach zajmująca się produkcją elektrod. Podczas wystawy w St. Louis, USA Lincoln zaprezentował niespotykane wcześniej rozwiązania t.j.: przeznaczony do spawania dużych elementów system Multi-Weld™ oraz Power MIG™: The Professional Choice, 255 kombinacje podajnika drutu/ spawarki. Pokazano także nowe druty do spawania metodą MIG SuperArc® i SuperGlide®, drut aluminiowy SuperGlaze® oraz niskowodorowy Excalibur™ 7018.
W tym również roku firma sprzedała sekcję produkującą silniki firmie Marathon (Regal-Beloit), uzyskując gwarancje zatrudnienia dla swoich dotychczasowych pracowników.
2000- Lincoln przejmuje firmę C.I.F.E. Spa, włoskiego producenta materiałów spawalniczych, znanego z produkcji doskonałych drutów MIG. Ruch ten umacnia pozycję Lincolna jako europejskiego lidera produkcji materiałów spawalniczych. Rozpoczyna się produkcja w nowej fabryce Lincolna w Brazylii.
2001- Firma rozszerza swoją działalność w Ameryce Południowej poprzez przejęcie Messer Soldaduras de Venezuela czołowego producenta materiałów spawalniczych. Zakończono budowę Centrum Technologicznego Davida C. Lincoln’a.
2002- Przejęcie polskiego przedsiębiorstwa Bester SA.
2003- Poprzez przejęcie marek Century i Marquette Lincoln uzupełania swoją ofertę w branży spawalniczej i ładowaczy.
2004- Przejęcie pakietów kontrolnych w trzech przedsiębiorstwach chińskich daje Lincolnowi znaczący udział w tym rynku.
2005- Lincoln Electric obchodzi 110 rocznicę istnienia
2005- zmiana nazwy firmy Bester SA na Lincoln Electric Bester SA
2006- 60 lat istnienia Lincoln Electric Bester SA. Otwarcie nowej fabryki w Polsce: Harris Calorific International Polska
2007 – Przejęcie Wytwórni Materiałów Spawalniczych Spawmet Sp. z o.o. w Świętochłowicach, Polska
Tradycja stosowania innowacyjnych rozwiązań, przywództwa technologicznego, oddania klientowi, pracownikom oraz udziałowcom wywodzi się z wizji założyciela Lincoln Electric, John’a C. Lincoln’a oraz jego brata, Jamsa’s F. Lincolna.
1895- założenie przez John’a Lincoln’a przedsiębiorstwa Lincoln Electric Company, z kapitałem początkowym w wysokości $ 200. Produkowało ono silniki elektryczne własnej konstrukcji.
1900-1919- w 1907 młodszy brat John’a, James F. Lincoln zaczyna pracę w firmie jako sprzedawca. W międzyczasie następuje rozwój linii produkcyjnej o produkcję ładowaczy do pojazdów elektrycznych. Pierwszy zestaw spawalniczy został wyprodukowany przez braci Lincoln w 1909 r. W 1911 Lincoln Electric wprowadził na rynek pierwszą na świecie przenośną spawarkę o zmiennym napięciu.
W 1914 w celu skoncentrowania się na działalności naukowej, John C. przekazał przedsiębiorstwo Jamesowi F. . James wprowadził wynagrodzenie akordowe i założył Pracowniczą Radę Doradczą, składającą się z przedstawicieli wybieranych z każdego działu przedsiębiorstwa, obradującą od tego czasu co dwa tygodnie. Od 1915 pracownicy firmy zostali objęci grupowym ubezpieczeniem na życie, co było niezwykle nowoczesnym ruchem w tamtych czasach.
W 1916, Lincoln Electric Company of Canada (Kanada) zajęło się dystrybucją produktów wytwarzanych w Stanach Zjednoczonych. W roku następnym założono szkołę spawania Lincoln Electric. Szkoła ta wykształciła ponad 100 000 osób od 1917 r.
1920-1939- w 1922 pierwszy raz produkcja spawarek przewyższyła produkcję silników. W 1927 Lincoln wprowadził na rynek elektrodę otuloną Fleetweld 5, dzięki której spoiny miały większą od 20 do 50% wytrzymałośći i o 100% plastyczność niż spoiny uzyskane za pomocą elektrod nieotulonych
W 1923 pracownicy Lincoln Electric byli pierwszymi, którzy otrzymali wynagrodzenie za urlop. W 1925 pracownicy zostali, również jako pierwsi, objęci programem przejęcia części akcji przedsiębiorstwa. W 1934 otrzymali oni pierwszą roczną premię motywacyjną. Podczas gdy w czasach Wielkiego Kryzysu przeciętne wynagrodzenie pracownika Lincolna wzrosło dwukrotnie, cena elektrod, która w 1929r. wynosiła $0.16/lb, spadła do poziomu $0.06/lb w 1942r.
Po 12 latach pracy nad idealną spoiną, John Lincoln opatentował nowy skład topnika, który zapewnił spoinie niemal te same właściwości jak ma materiał podstawowy.
Pierwszy raz opublikowany w 1933, Podręcznik Procedur Spawania Łukowego ma dzisiaj swoją 13 edycję i do tej pory sprzedano ponad dwa miliony egzemplarzy. W 1936 r. została utworzona Fundacja Spawania Łukowego im. James’a F. Lincoln’a, będąca organizają edukacyjną typu nonprofit, dedykowaną zaawansowanemu technologicznie spawaniu łukowemu jako najważniejszemu procesowi łączenia materiałów. W tym samym roku młody sprzedawca- William I. Miskoe został wysłany, aby założyć The Lincoln Electric Company Pty. Ltd. w Australii.
1940-1949- II wojna światowa spowodowała gwałtowny rozwój Lincoln Electric, kiedy to powstał nowy rynek dla produktów spawalniczych: spawane kadłuby statków. Z powodu powołania do armii wielu pracowników firma pierwszy raz zatrudniła dużą liczbę kobiet i mniejszości rasowych. Aby sprostać wymaganiom wojennym produkcja silników została zawieszona na rzecz produktów spawalniczych.
1950-1969- w 1951 r. Lincoln otworzył nowoczesny zakład w Euclid, Ohio, USA. W 1953 r. zastał założony Lincoln Electric France SA z siedzibą w Rouen, Francja. Głównymi innowacjami lat 50-tych były nisko-wodorowe elektrody MMA Jetweld oraz druty samoosłonowe Innershield.
James F. Lincoln dalej pracował nad zarządzaniem motywacyjnym, dodając przelicznik kosztów życia, formalny wskaźnik kwalifikacyjny oraz gwarancje stałości zatrudnienia. W 1959 r. zmarł John C. Lincoln.
W latach 60-tych powrócono do produkcji silników, wprowadzając nowy model posiadający wytłaczaną aluminiową obudowę i automatycznie nawijanie uzwojenia statora. W 1965 r. zmarł James F. Lincoln.
1970-1989- w 1972 wraz z objęciem stanowiska prezesa firmy przez George’a E. Willis’a oraz Williama Irrgang’a jako przewodniczącego, Lincoln Electric wkroczył w nową erę profesjonalnego zarządzania. W 1977 r. otworzono zakład w Mentor, Ohio, USA, produkujący materiały spawalnicze na rynek lokalny.
Początek lat 80-tych był trudny dla Lincolna, w odpowiedzi na wzrost inflacji, kosztów energii i recesji w USA, sprzedaż w Lincolnie spadła o 40%. Mimo to Lincoln nie zrezygnował w polityki gwarancji zatrudnienia i żaden pracownik Lincolna nie został pozbawiony pracy.
1990- 1995- w 1991 nastąpił rozwój i renowacja Centrum Szkoleniowego oraz skonsolidowano i przeorganizowano działalność zagraniczną. W 1993 podczas globalnej reorganizacji nastąpił rekordowy wzrost produkcji i sprzedaży w USA, kolejne rekordy odnotowywane od tamtej pory, co kwartał. W roku 1994 zatrudniono ponad 600 pracowników. 8 czerwca 1995 r. w setną rocznicę działalności, aby uczcić Dzień John’a C. Lincolna otworzono najnowocześniejszą produkcję silników. W tym roku sprzedaż Lincolna osiągnęła miliard dolarów
1996-wielomilionowa ekspansja i nacisk na badania i rozwój zostały zaaprobowane przez radę nadzorczą. Nastąpiło przejęcie fabryki Electronic Welding Systems (EWS) we Włoszech, zaplanowano stworzenie spółki typu joint-venture w Chinach oraz w Jakardzie, Indonezja.
Rok 1998 był rokiem dalszej ekspansji, przejmowania i rozwoju produktów. Lincoln Electric otworzył produkcję elektrod w Szanghaju w Chinach, przejął lidera w projektowaniu i instalacji systemów do spawania rur, fabrykę Uhrhan & Schwill w Essen w Niemczech, wzmocnił swoją pozycję w drutach aluminiowych poprzez przejęcie kanadyjskiej firmy Indalco, zakupił 50% akcji najważniejszego tureckiego producenta materiałów spawalniczych, firmy AS Kaynak oraz otworzył centrum dystrybucji w Johanesburgu, RPA.
W 1998 r. wachlarz oferowanych produktów powiększył się o 23 nowe wyroby i usługi, włączając w to pierwszy w branży system komunikacji ArcLink™.
W roku tym Lincoln wypłacił sześćdziesiątą piątą premię dla pracowników oraz piąty raz z rządu osiągnął rekordowe wyniki finansowe. Poparto również utworzenie holdingu: Lincoln Electric Holdings, Inc.
1999- w styczniu Lincoln wraz z dystrybutorem założyli spółkę joint-venture na Filipinach zajmująca się produkcją elektrod. Podczas wystawy w St. Louis, USA Lincoln zaprezentował niespotykane wcześniej rozwiązania t.j.: przeznaczony do spawania dużych elementów system Multi-Weld™ oraz Power MIG™: The Professional Choice, 255 kombinacje podajnika drutu/ spawarki. Pokazano także nowe druty do spawania metodą MIG SuperArc® i SuperGlide®, drut aluminiowy SuperGlaze® oraz niskowodorowy Excalibur™ 7018.
W tym również roku firma sprzedała sekcję produkującą silniki firmie Marathon (Regal-Beloit), uzyskując gwarancje zatrudnienia dla swoich dotychczasowych pracowników.
2000- Lincoln przejmuje firmę C.I.F.E. Spa, włoskiego producenta materiałów spawalniczych, znanego z produkcji doskonałych drutów MIG. Ruch ten umacnia pozycję Lincolna jako europejskiego lidera produkcji materiałów spawalniczych. Rozpoczyna się produkcja w nowej fabryce Lincolna w Brazylii.
2001- Firma rozszerza swoją działalność w Ameryce Południowej poprzez przejęcie Messer Soldaduras de Venezuela czołowego producenta materiałów spawalniczych. Zakończono budowę Centrum Technologicznego Davida C. Lincoln’a.
2002- Przejęcie polskiego przedsiębiorstwa Bester SA.
2003- Poprzez przejęcie marek Century i Marquette Lincoln uzupełania swoją ofertę w branży spawalniczej i ładowaczy.
2004- Przejęcie pakietów kontrolnych w trzech przedsiębiorstwach chińskich daje Lincolnowi znaczący udział w tym rynku.
2005- Lincoln Electric obchodzi 110 rocznicę istnienia
2005- zmiana nazwy firmy Bester SA na Lincoln Electric Bester SA
2006- 60 lat istnienia Lincoln Electric Bester SA. Otwarcie nowej fabryki w Polsce: Harris Calorific International Polska
2007 – Przejęcie Wytwórni Materiałów Spawalniczych Spawmet Sp. z o.o. w Świętochłowicach, Polska
